ἐπάλληλος

ἐπάλλ-ηλος, ον, also η, ον D.C. 74.10, al.:—

• one close after another, in close order, φάλαγξ, τάξεις, Plb. 2.69.9, 11.11.7; ἄρτοι κατὰ ἓξ ἐ. J. AJ 3.6.6; θυρίδας πέριξ ἐ. D.C. 74.10; γυμνασίαι, φθοραί, κτλ., Ph. 2.288, 175, al.; continuous, βοή Hdn. 2.7.6; δαπάναι IG 7.2712.54 (Acraephia); ἐ. πληγαί given in quick succession, Alciphr. 3.6.
• • • • b Gramm., τὸ ἐ. τῶν δύο εὐθειῶν succession, sequence of two nominatives, A.D. Synt. 179.13, al.
  • II ἐπαλλήλοιν χεροῖν by one anotherʼs hands (Hermann for ἐπʼ ἀλλ-), S. Ant. 57.
  • • 2 γόμφοι ἐ. mortised into one another, Longin. 41.3.
  • III Adv. -λως again and again, διʼ ὅλου τοῦ ἔτους Dsc. 1.115.5; Rhet., ἐ. ῥῆμα ἐπιτιθέναι repeat (e.g. μικρὸν μικρόν), Alex. Fig. 2.2.
  • • 2 ἐ. ἔχειν τὰ ἔμπροσθεν lean against one another, Ath. 10.456e.
    • 3 in alternate succession, Ph. 1.397.

ἐπάλληλος, auch fem. ἐπαλλήλη, DS. 3.53 ; einer auf den andern, dicht auf einander, dicht gedrängt ; φάλαγξ Pol. 2.69.9 ; τάξεις 11.11.7 u. Sp.; χιὼν πυκνὴ καὶ ἐπ. Alciphr. 1.23 ; ἡδοναί Hdn. 1.13.15 u. öfter ; βοή, anhaltendes Geschrei, 2.7.6. – Bei Soph. Ant. 57 hat Hermann μόρον κοινὸν κατειργάσαντʼ ἐπαλλήλοιν χεροῖν für ἐπʼ ἀλλ. emend., wechselseitig morden.

ἐπάλληλος, ον ἀλλήλων

• one after another, ἐπαλλήλοιν χεροῖν by one anotherʼs hands, Soph.