ἐπ-αλλάττω, Ion. ἐπαλλάσσω 1. (laten) afwisselen: πτολέμοιο πεῖραρ ἐπαλλάξαντες ἐπ’ ἀμφοτέροισι τάνυσσαν zij (de goden) spanden de grenslijn van de strijd afwisselend bij beide partijen Il. 13.359; pass.: ποὺς ἐπαλλαχθεὶς ποδί voet afgewisseld met voet Eur. Hcld. 836; ἐπηλλαγμέναις δι’ ἀλλήλων ταῖς χερσίν met de armen over elkaar Plut. Luc. 21.5. 2. overlappen: ὃ ποιεῖ τοὺς λόγους ἐπαλλάττειν wat maakt dat de argumenten overlappen Aristot. Pol. 1255a13; med.-pass. verward raken: μή πῃ ὁ λόγος ἐπαλλαχθῇ dat de discussie niet verward wordt Xen. Mem. 3.8.1.