ἐπαλθής
ἐπαλθής, healing
ἐπαλθ-ής, ές,
- healing, Nic. Th. 500
- II healed, Id. Al. 156.
ἐπ·αλθής, ής, ές :
1 act. qui guérit, Nic. Th. 500 ||
2 pass. guéri, Nic. Al. 156.
Étym. ἐπί, ἀλθαίνω.
ἐπαλθής, ές, heilend, ῥίζα Nic. Th. 500 ; geheilt, νοῦσον ἔτευξε Nic. Al. 156.