ἐπίγνωσις
ἐπίγνωσις, full knowledge
ἐπί-γνωσις, εως, ἡ,
- recognition, c. gen., Phld. Lib. p.49 O.; σφραγίδων Hdn. 7.6.7; [τινῶν] διὰ βοῆς, διʼ ὀμμάτων, J. BJ 6.2.6; ἐς ἐπίγνωσιν App. Praef. 13; recognition of a mistake, D.S. 17.114; determination of a fact, PTeb. 24.23 (ii B.C.).
- 2 knowledge, τινός Plb. 3.7.6, 3.31.4, Attal. ap. Hipparch. 1.8.10, cf. Ph. Bel. 59.2; τοῦ μέλλοντος Ph. 2.222; μουσικῆς Plu. Mus. 2.1145a; θεοῦ LXX Pr. 2.5, cf. Ep.Rom. 10.2, etc.; τὸν θεὸν ἔχειν ἐν ἐπιγνώσει ib. 1.28, etc.; λαβὼν κανόνας εἰς ἐπίγνωσιν τῆς ἀληθείας Arr. Epict. 2.20.21, cf. S.E. M. 7.259; ἐ. ἐπιστημονική scientific theory, Theol.Ar. 17.
- II decision, πρὸς -σιν κεκαθίκασιν SIG 826D 16; θεῶν ἐ. Him. Or. 1.17.
ἐπίγνωσις, εως (ἡ)
1 action de reconnaître, Hdn 7, 6 ||
2 action de reconnaître, de pratiquer (qqe ch.) Plut. M. 1145a ; d’où abs. connaissance de qqe ch. : Spt. Prov. 2, 5 ; Hos. 4, 1 ; 8, 6 ; NT. Rom. 10, 2, etc. ||
3 recherche, examen, Pol. 2, 7, 6, etc.
Étym. ἐπιγιγνώσκω.
ἐπίγνωσις, ἡ, das Anerkennen, τῶν σφραγίδων Hdn. 7.6.15 ; übh. Erkenntnis, Pol. 2.7.6 ; Plut.
Strong 1922
†
acquaintance, discernment, recognition (Plut., al.): Phl 1:9, Col 3:10; c. gen. rei, Col 1:9 2:2, Phm 6; τ. ἀληθείας, I Ti 2:4, II Ti 2:25 3:7, Tit 1:1, He 10:26; τ. ἁμαρτίας, Ro 3:20; c. gen. pers., of God: Eph 1:17, Col 1:10, II Pe 1:2, 3; of Christ: Eph 4:13, II Pe 1:8 2:20; of God and Christ: II Pe 1:2; κατ ̓ ἐ., Ro 10:2; ἔχειν ἐν ἐ., Ro 1:28 (v. AR, Eph., 248 ff.; and for a somewhat different view, Thayer, s.v.; Lft. on Col, 1:9; Tr., Syn., lxxv; Cremer, 159 f.; cf. αἴσθησις).†
ἐπίγνωσις, εως
ἐπιγιγνώσκω
- full knowledge, NTest.