ἐπιγονή
ἐπιγονή, increase, growth, produce
ἐπιγονή, ἡ,
- increase, growth, ἐ. λαμβάνειν become larger, Plu. Garr. 2.506f; μείζονος κακίας Luc. Tim. 3; ἐνιαυτοῦ αἰγῶν κτλ. ἐ. the yearʼs produce, Plu. Fab. 4; τὴν ἐ. μακαρίαν [γίνεσθαι] SIG 695.48 (ii B.C.); θρεμμάτων Ph. 2.234; ζῴων Porph. Abst. 1.16; ἐξ ἐπιγονῆς ἐπιγεγενημένοι πῶλοι BGU 353.14 (ii A.D.).
- 2 offspring, breed, ἵππων D.S. 4.15; of men, LXX 2 Ch. 31.16.
- II in Egypt, descendants of foreign military settlers, Μακεδών, Ἰουδαῖος τῆς ἐ, Wilcken Chr. 241 (iii B.C.), Mitteis Chr. 21.13 (iii B.C.), etc.; later apptly. used in legal fictions of a category of persons, Πέρσης τῆς ἐ. PStrassb. 83.12 (ii B.C.), BGU 1134 (i B.C./i A.D.), etc.
ἐπιγονή, ῆς (ἡ)
1 production, produit, d’où race, en parl. d’animaux, DS. 4, 15 ; Plut. Fab. 4 ; de plantes, Plut. M. 408c ; d’hommes, Spt. 2 Par. 31, 16 ||
2 croissance, progrès, développement, en parl. d’un discours, Plut. M. 506f ; d’un défaut, Luc. Tim. 3.
Étym. ἐπιγίγνομαι.
ἐπιγονή, ἡ, Nachwuchs, Nachkommenschaft, bes. von Tieren, Plut. Fab. 4 ; DS. 4.15 ; Ael. H.N. 2.46 ; übertr. κακίας Luc. Tim. 3 ; ἐπιγονὴν λαμβάνει λόγος, das Gerücht wächst, Plut. garrul. 10.
ἐπιγονή
ἐπι-γονή, ἡ,
- increase, growth, produce, Plut., Luc.