ἐπιγνωστικός
ἐπιγνωστικός, able to discern
ἐπι-γνωστικός, ή, όν,
- able to discern, c. gen., Arr. Epict. 2.3.4.
ἐπιγνωστικός, ή, όν, capable de connaître, Arr. Epict. 2, 3, 4.
Étym. ἐπιγιγνώσκω.
ἐπιγνωστικός, ή, όν, anerkennend, einsehend, Eust.