ἐπικοίτιος
ἐπικοίτιος, at bedtime
ἐπικοίτ-ιος, ον,
- at bedtime, ᾆσμα ἐ., of self-examination, Hierocl. in CA 19 p.460 M.
ἐπι·κοίτιος, ος, ον, qui concerne le coucher, Hiérocl. C. aur. p. 460 Mullach.
Étym. ἐπί, κοίτη.
ἐπικοίτιος, zum Schlafengehen gehörig, ᾆσμα Hierocl. in Pyth. aur. carm. p. 208.