ἐπίκοιλος
ἐπίκοιλος, porous, spongy
ἐπίκοιλ-ος, ον,
- porous, spongy, ὀστέον Hp. VC 1 (Comp.); ἕλκη cj. for ποικίλα in Sor. 1.122.
ἐπί·κοιλος, ος, ον, creux à la surface, Hpc. V.C. 896.
Étym. ἐπί, κοῖλος.
ἐπίκοιλος, obenauf hohl, ausgehöhlt, Hippocr.