ἐπικοκκάστρια
ἐπικοκκάστρια, mocker
ἐπικοκκάστρια, ἡ,
- mocker, ἠχὼ λόγων ἀντῳδὸς ἐ. Ar. Th. 1059: Ar. Byz. ap. Eust. 1761.26 refers it to a verb ἐπικοκκάζω: masc. ἐπικοκκαστής cj. in Timo 43.
ἐπικοκκάστρια, ας, adj. f. qui répète, en se moquant, ce que l’on dit, ép. de l’écho, Ar. Th. 1059 ; sel. d’autres, ἐπικοκκύστρια, qui imite le cri du coucou.
Étym. ἐπικοκκάζω ou *ἐπικοκκύζω.
ἐπικοκκάστρια, ἡ, bei Ar. Th. 1059 ἠχώ, λόγων ἀντῳδὸς ἐπικ., die Nachäffende, Höhnende, wofür man ἐπικοκκύστρια, die Nachkukukende, vermutet hat ; Eust. 1761.26 leitet es von ἐπικοκκάζειν ab.