ἐπικοπρίζω
ἐπικοπρίζω, manure
ἐπικοπρίζω,
- manure, Gp. 2.23.5.
ἐπι·κοπρίζω, couvrir de fumier, fumer une terre, Geop. 2, 23, 5.
Étym. ἐπί, κόπρος.
ἐπικοπρίζω, düngen, Geop.
ἐπικοπρίζω, manure