ἐπιμηνίω
ἐπιμηνίω, to be angry with
ἐπιμηνίω,
- to be angry with, Πριάμῳ ἐπεμήνῐε δίῳ Il. 13.460, cf. App. BC 3.55; τινὶ τῶν γεγονότων Id. Mith. 55.
ἐπι·μηνίω, être irrité contre : τινί, Il. 13, 460 ; contre qqn ; τινί τι, App. Civ. 3, 55, contre qqn au sujet de qqe ch. ||
➳ Impf. 3 sg. ἐπεμήνιε, Il. 13, 460 ; opt. ao. 3 sg. ἐπιμηνίσειεν, App. l. c.
ἐπιμηνίω, zürnen auf, τινί, Il. 13.460 ; τινί τι, auf Jemand wegen Etwas, App. B.C. 3.55.
ἐπιμηνίω
[ἐπι- 5.]
To cherish resentment against.
With dat.: Πριάμῳ Il. 13.460.
ἐπιμηνίω : only ipf., was at feud with, Il. 13.460†.
ἐπιμηνίω
- to be angry with, Πριάμῳ ἐπεμήνιε Il.