ἐπιμίγνυμι
ἐπιμίγνυμι, ἐπίμικτος, late spellings of ἐπιμείγνυμι, etc. (qq.v.).
ἐπι·μίγνυμι [ῡ]
1 tr. mêler à : τί τινι, Pd. P. 2, 32 ; N. 9, 31 ; Plat. Phædr. 240b ; Nic. Th. 582, une chose à une autre ; τινι χεῖρας, Pd. N. 3, 107, en venir aux mains avec qqn ||
2 intr. se mêler à, avoir des relations avec : τινί, Thc. 1, 2 ; πρός τινα, Xén. An. 3, 5, 16, avec qqn ; χωρίῳ, Hld. 5, 33, fréquenter une place ||
Moy.
1 se mêler à, avoir des relations avec : τινι, Xén. Cyr. 7, 4, 5 ; παρά τινα, Thc. 2, 1, avec qqn ; ταῖς πράξεσι, Plut. Flam. 2, se mêler aux affaires publiques ||
2 particul. avoir commerce avec, dat. Dém. 1370, 21 ; Luc. Am. 22.
ἐπιμίγνυμι, [ῡ], (μίγνυμι), dazu, darunter mischen, Nic. Th. 572 ; αἷμα θνητοῖς Pind. P. 2.32 ; Αἰθιόπεσσι χεῖρας, mit ihnen handgemein werden, N. 3.58 ; übertr., ἀγλαΐαισι λαόν 9.31 ; ἐπέμιξεν ἡ φύσις ἡδονήν Plat. Phaedr. 240b. – Häufiger im med., sich darunter mischen, Verkehr mit Einem haben, ἐπεμίγνυντο ἀκηρυκτὶ παρʼ ἀλλήλους Thuc. 2.1, der 1.146 ἐπεμίγνυντο καὶ παρʼ ἀλλήλους ἐφοίτων vrbdt ; auch act., ἐπιμιγνύντες ἀδεῶς ἀλλήλοις 1.2, wie Xen. An. 3.5.16 ἐπιμιγνύναι σφῶν τε (sc. τινὰς) πρὸς ἐκείνους καὶ ἐκείνους πρὸς αὐτούς die bessere Lesart für ἐπιμίγνυσθαι ist ; ἀλλήλοις φυσικῶς Cyr. 7.4.5 ; vgl. γυναῖκα μὴ ἐπιμεμιγμένην ἑτέρῳ ἀνδρί Dem. 59.75. Auch τόπῳ, wiederholt an einen Ort gehen, Ruhnk. ep. crit. p. 99 ; ταῖς πράξεσιν, sich darein mischen, Plut. Flam. 2. Vgl. ἐπιμίσγω.