ἐπιμήκης
ἐπιμήκης, longish, oblong
ἐπιμήκης, ες,
- longish, oblong, Democr. 164, Plb. 1.22.6, Placit. 4.19.3.
- 2 long, μάχαιραι, ταινία, App. Syr. 32, Pun. 95, cf. Arist. Mu. 393b5, Bito 52.3, v.l. in Hdt. 7.36: Comp. -έστερος Dsc. 1.7, Luc. DDeor. 14[10].1; far-stretching, extensive, τόπος LXX Ba. 3.24; ἐ. ἐξ . . ἐπὶ . . extending from . . to . ., App. Ill. 22; also of Time, Vett.Val. 344.5: Sup. -έστατος Hdn. 8.1.5; irreg. ἐπιμήκιστος dub. in Ph. 1.291.
ἐπι·μήκης, ης, ες, un peu long, oblong, allongé, Démocr. (Sext. M. 1, 117); Plut. M. 902d ||
Cp. -έστερος, Luc. D. deor. 10, 1 ; Diosc. 1, 6 ; Hdn 1, 1, 6, etc.
Sup. -έστατος, Hdn 8, 1, ou irrégul. ἐπιμήκιστος, Phil. 1, 291.
Étym. ἐπί, μῆκος.
ἐπιμήκης, ες, länglich, lang ; Democr. Sext.Emp. adv.log. 1.118 ; ἐπιμηκεστέραν γίγνεσθαι τὴν νύκτα Luc. D.D. 10.1 ; Hdn. 7.6.3 u. öfter ; Philo u. Alciphr. 1.22 haben den unregelmäßig gebildeten superlat. ἐπιμήκιστα. Dagegen ἐπιμηκέστατος Hdn. 8.1.12.
ἐπιμήκης
ἐπι-μήκης, ες
μῆκος
- longish, oblong, Luc.