ἐπιμίσγω
ἐπιμίσγω, have intercourse
ἐπιμίσγω, older poet. and Ion. form (found also in PRev.Laws 28.17 (iii B.C.)) of ἐπιμείγνυμι, intr.,
- have intercourse, παρʼ ἀλλήλους Th. 1.13.
- II mostly Pass., in Il. always in hostile sense, αἰεὶ μὲν Τρώεσσʼ ἐπιμίσγομαι I have always to be dealing with the Trojans, am always clashing with them, Il. 10.548; ἂψ -ομένων as the fight was joined again, 5.505; in Od. of peaceful relations, commerce, etc., οὐδέ τις ἄμμι βροτῶν ἐπιμίσγεται ἄλλος Od. 6.205, cf. 241; so in Prose, have dealings with, Αἰγύπτῳ, τῇ Ἑλλάδι, Hdt. 2.104, cf. 151; ἀλλήλοις X. Ath. 2.7; πρὸς ἀλλήλους Arist. Pol. 1327a39; ἐ. ἐς τὴν ξυμμαχίαν πρός τινας Foed. ap. Th. 4.118: abs., Hdt. 1.185; ἐ. μηδετέρωσε Foed. ap. Th. l.c.; of sexual intercourse, Vett.Val. 75.13.
- 2 of Place, οὐδέ ποτʼ ἐς βουλὴν ἐπιμίσγεται οὐδʼ ἐπὶ δαῖτας Hes. Th. 802: later c. acc. loci, draw nigh to a place, Call. Jov. 13.
- III Med., cross, in breeding, Ἀρκάδας Ἠλείοις Opp. C. 1.395.
ἐπι·μίσγω (seul. prés.) avoir des relations : πρὸς ἀλλήλους, Thc. 1, 13, les uns avec les autres ||
Moy. ἐπιμίσγομαι (seul. prés.)
1 se mêler à, avoir des relations (d’amitié, de commerce, etc.) avec : τινι, Od. 6, 205, etc. ; Hdt. 2, 104 ; Xén. Ath. 2, 7 ; πρός τινα, Arstt. Pol. 3, 6, 5, avec qqn ; ἐς ξυμμαχίαν πρός τινας, Thc. 4, 118, pratiquer des alliances avec d’autres ||
2 p. suite, venir d’ordinaire : ἐς βουλήν, ἐπὶ δαῖτα, Hés. Th. 802, au conseil, au repas ||
3 dans l’Il. touj. avec idée d’hostilité, en venir aux mains avec : Τρώεσσιν, Il. 10, 548, avec les Troyens.
ἐπιμίσγω, p. = ἐπιμίγνυμι, bei Hom. nur med., Gemeinschaft, Verkehr mit Einem haben, in der Il. stets im feindlichen Sinne, αἰεὶ Τρώεσσιν ἐπιμίσγομαι, immer gerate ich mit den Troern zusammen, werde mit ihnen handgemein, 10.548, vgl. 5.505 ; vom friedlichen Verkehr, οὐδέ τις ἄμμι βροτῶν ἐπιμίσγεται ἄλλος, kommt zu uns, Od. 6.205 ; auch τινά, zu Einem kommen, Callim. Iov. 11 ; mit praepos., οὐδέ ποτʼ ἐς βουλὴν ἐπιμίσγεται, οὐδʼ ἐπὶ δαῖτα, er kommt weder in den Rat noch zum Mahle, Hes. Th. 802 ; in Prosa Her., ἐπιμισγόμενοι τῇ Ἑλλάδι 2.104, absol. 1.185 ; Xen. ἐπιμισγόμενοι ἀλλήλοις, Resp. Ath. 2.7 ; Thuc., der sowohl act. παρʼ ἀλλήλους ἐπιμισγόντων 1.13 sagt, als med. μὴ ἐπιμισγομένους ἐς τὴν ξυμμαχίαν μήτε ἡμᾶς πρὸς αὐτούς, μήτε αὐτοὺς πρὸς ἡμᾶς 4.118.
ἐπιμίσγω
[ἐπι- 5.]
In pass. with dat., to mingle with, have dealings or intercourse with: ἄμμι Od. 6.205. Cf. Od. 6.241.
In hostile sense: ἂψ ἐπιμισγομένων (as they joined battle (app. genit. absolute and referring to the whole of the combatants)) Il. 5.505, αἰεὶ Τρώεσσʼ ἐπιμίσγομαι (am always in touch with . . .) Il. 10.548.