ἐπίμετρον
ἐπίμετρον, over-measure, excess
ἐπίμετρ-ον, τό,
- something added to make good measure excess, Theoc. 12.26, PTeb. 91.11 (ii B.C.); ἐ. ποιεῖν make an increase, Thphr. CP 4.13.7, Plu. QConv. 2.676b; πολὺ ποιεῖ τοῦ ψεύδους ἐ. Garr. ib. 503d; λόγον ἐν ἐπιμέτρῳ διατίθενται into the bargain, Plb. 6.46.6; ἐξ ἐπιμέτρου λέγειν S.E. P. 2.47, cf. Gal. 8.493.
ἐπί·μετρον, ου (τὸ) surplus, surcroît, Th. C.P. 4, 13, 7 ; Thcr. Idyl. 12, 26 ; Pol. 6, 46, 6 ; Plut. M. 503d ; ἐξ ἐπιμέτρου, Sext. P. 2, 47, par surcroît.
ἐπίμετρον, τό, Zugabe, Uebermaß ; Theocr. 12.26 ; Theophr. u. Sp.; ἐν ἐπιμέτρῳ, obenein, z.B. λόγον διατίθενται Pol. 6.46.6 ; ἐξ ἐπιμέτρου Sext.Emp. adv.log. 2.2.
ἐπίμετρον
ἐπί-μετρον, ου, τό,
- over-measure, excess, Theocr.