ἐπιπομπή
ἐπιπομπή, visitation, punishment
ἐπιπομπ-ή, ἡ,
- visitation, punishment, Aristeas 131 (pl.).
- 2 enchantment, Poet. de herb. 22 (pl.), 165 (pl.), 175, PMag.Par. 1.2159.
ἐπιπομπή, ῆς (ἡ) sort jeté sur qqn, maléfice, Diosc. Noth. p. 478 ; Anon. de vir. herb. 22, 165, 175.
Étym. ἐπιπέμπω.
ἐπιπομπή, ἡ, das Zugeschickte, Verhängte, bes. Bezauberung, Behexung, Diosc. u. a.Sp.
ἐπιλεγέτω ὕδατι θαλασσίῳ ῥαίνων ... πρὸς ἐπιπομπάς
que recite
φύλαξόν με ἀπὸ παντὸς δαίμονος ... καὶ παντὸς ἀγγέλου ... καὶ ἐπιπομπῆς
guárdame de todo demon, de todo ángel y encantamiento
Ἑκάτη, ... ἔλαχες δεινὰς μὲν ὁδούς, χαλεπὰς δ' ἐπιπομπάς
Hécate, te asignaron terribles caminos y duros encantamientos
ἵνα μοι ἦν ὑπήκοος πᾶς δαίμων ... καὶ πᾶσα ἐπιπομπὴ ... ἡ θεοῦ
para que me sirva todo demon y todo encantamiento que proceda de un dios