ἐπιπόλαιος
ἐπιπόλαιος, on the surface, superficial
ἐπιπόλ-αιος, ον,
- on the surface, superficial, Hp. Art. 69 (Comp.); ῥίζα Dsc. 4.184, cf. Thphr. HP 3.6.4 (Sup.), al.; λεπτὸν καὶ ἐ. δέρμα Arist. Pr. 890a13; τραῦμα Luc. Nav. 37.
- 2 ὀστέον shallow (of the skull), Hp. VC 21; ὀφθαλμοί, i.e. not deep-set, X. Smp. 5.5.
- 3 metaph., superficial, shallow, commonplace, παιδεία Isoc. 15.190; ἐ. ἡδοναὶ καὶ διατριβαί D. 61.56; ἐ. πιθανότης Dsc. Ther. Praef.; -ότατος πυρετός slight fever, Diocl. Fr. 107; ἐ. ὕπνος light sleep, Luc. Gall. 25; ἔρως Id. DMeretr. 8.2; ἐπιστήμης . . φύσις (compared to a well) οὐκ ἐ. ἀλλὰ πάνυ βαθεῖα Ph. 1.621.
- b on the surface, manifest: hence, obvious, ἐ. λέγομεν τὰ παντὶ δῆλα Arist. Rh. 1410b22, cf. 1412b25; ἐπιπολαιότερον τοῦ ζητουμένου Id. EN 1095b24; ἡ -οτάτη . . ζήτησις the most obvious method of inquiry, Id. Pol. 1276a19; ἐπιπόλαιον τὸ ψεῦδος ib. 1282b30.
- II Adv. -ως on the surface, τιτρώσκειν J. BJ 3.7.22.
- 2 slightly, Hp. Aph. 2.28; superficially, Arist. Metaph. 987a22: Comp. -οτέρως ib. 993b13.
- III ἐπιπόλαιον, τό, v. ἐπίπλοον.
- IV ἐπιπόλαια χρήματα, = ἔπιπλα, Leg.Gort. 5.41, cf. GDI 5016.15 (Gortyn).
ἐπιπόλαιος, ος, ον :
I qui se trouve à la surface : δέρμα, Arstt. Probl. 8, 5, partie de la peau à la surface ; τραῦμα, Luc. Nav. 37, blessure à la surface du corps ||
II p. suite, proéminent, saillant : ὀφθαλμοὶ ἐπιπόλαιοι, Xén. Conv. 5, 5, yeux saillants ||
III fig.
1 qui saute aux yeux, manifeste, évident, Arstt. Rhet. 3, 10, 4, etc. ||
2 superficiel : παιδεία, Isocr. Antid. § 203, éducation superficielle ; ἡδοναί, Dém. 1418, 1, plaisirs peu recherchés ou ordinaires ; ὕπνος, Luc. Gall. 25, sommeil léger ||
Cp. -ότερος, Arstt. Nic. 1, 5, 4 ; sup. -ότατος, Arstt. Pol. 3, 3, 3.
Étym. ἐπιπολή.
ἐπιπόλαιος, obenauf befindlich, auf der Oberfläche, τραῦμα, ἕλκη, Medic.; ὀφθαλμοί, hervorstehende, Xen. Symp. 5.5. Gew. übertr., deutlich, sichtbar, ἐπιπόλαια λέγομεν τὰ παντὶ δῆλα καὶ ἃ μηδὲν δεῖ ζητῆσαι Arist. rhet. 3.10 ; ἐπιπολαιότερον φαίνεται τοῦ ζητουμένου Eth. 1.5.4 ; ψεῦδος Polit. 3.12 ; – oberflächlich, καὶ πᾶσι κοινή, παιδεία, Ggstz ἀπηκριβωμένη, Isocr. 15.190 ; τὰς ἐπιπολαίας ἡδονὰς καὶ διατριβὰς ἀγαπᾶν, die gewöhnlichen, gemeinen, Dem. 61.56 ; Sp.; ὕπνος, leiser Schlaf, Luc. Gall. 25 ; τραῦμα, leichte Wunde, nav. 37.
• Adv. ἐπιπολαίως , z.B. τιτρώσκειν, auf der Oberfläche, leicht, Jos.; Arist. oft, auch übertr.
• Adv. ἐπιπολαίως , z.B. τιτρώσκειν, auf der Oberfläche, leicht, Jos.; Arist. oft, auch übertr.
ἐπιπόλαιος, ον
- 1on the surface, superficial, Luc.:— metaph. superficial, common-place, Dem.
- 2prominent, Xen. from ἐπιπολή