ἐπιπολάζω
ἐπιπολάζω, to be at the top, come to the surface, float on the surface
ἐπιπολ-άζω, fut. -άσω Isoc. 5.64: pf. ἐπιπεπόλακα Ph. 1.365: <ἐπιπολή>:—
- to be at the top, come to the surface, float on the surface, ὕλη ἐ. X. Oec. 16.14; αἱ ἐγχέλεις οὐκ ἐ. Arist. HA 592a10, cf. 547b22; ἡ ἀτμὶς ἐ. Id. Mete. 341b11; τὸ ἐπιπολάζον, opp. τὸ ὑφιστάμενον, Id. Cael. 312a6: c. dat., ὕδατι ἐ. ib. 311a28; [τὸ ἔλαιον] ἐν τῷ ὕδατι ἐ. Id. Mete. 383b25; of birds, hover over, Theopomp.Hist. 76; of food, remain crude in the stomach, Hp. Vict. 2.54, Arist. APo. 94b13, Gal. 6.433, 15.63.
- II metaph., have the upper hand, prevail, [Epich.] 282; Φίλιππος ἐπιπολάζει D. 9.25, cf. Isoc. 5.64, 8.107; ἐ. ἐν πᾶσι τοῖς πολιτεύμασιν Plb. 30.13.2.
- 2 to be prevalent, fashionable, current, τοῖς τηλικούτοις . . ὕβρις ἐ. X. Lac. 3.2; ἐκ τῆς ἐπιπολαζούσης τὰ νῦν λεσχηνείας Pl. Ax. 369d; αἱ μάλιστα ἐπιπολάζουσαι [δόξαι] Arist. EN 1095a30; ἐπιπολάζοντος τοῦ γελοίου ib. 1128a12.
- 3 to be common, abound, ὁ χυμὸς ἐπεπόλασεν Hp. Epid. 1.15; οἱ ἐπιπολάζοντες μύες Arist. HA 580b14; τὴν . . ἄνοιαν ἐ. Alex. 45.7 (with play on 1); of habits, Plb. 13.3.1, etc.; of poems, Sch. Ar. Th. 169; γένος -άζον τῷ βίῳ abounding in the world, Luc. Icar. 29.
- 4 to be ‘uppish’ or insolent, D.H. 11.6, App. Mith. 75; ἐ. ὑπεροψίᾳ Id. BC 3.76: c. dat. pers., behave insolently to, Plu. QConv. 2.634c.
- III wander over, τὴν Αἴγυπτον Hld. 2.25, cf. 8.8.
- IV overflow, of the sea, Luc. Asin. 34.
- 2 ἐ. τῇ ῥητορικῇ to be engaged upon it, Id. Rh.Pr. 26.
ἐπιπολάζω :
I être, rester ou venir à la surface, d’où :
1 surnager, Xén. Œc. 16, 14 ; Arstt. H.A. 8, 2, 17 ; avec le dat. ὕδατι, Arstt. Cæl. 4, 4, 2 ; ou ἐν τῷ ὕδατι, Arstt. Meteor. 4, 7, 2, rester à la surface de l’eau, en parl. de l’huile ; particul. rester sur (l’estomac) en parl. d’aliments qui se digèrent mal, Hpc. 359, 25 ; Arstt. An. post. 2, 11, 5 ||
2 fig. devenir prépondérant, en parl. de pers. Dém. 117, 16 ; Isocr. 95a, 181b ; Pol. 30, 10, 2 ; en parl. de choses (opinions, usages, manières d’être, etc.) prévaloir, devenir habituel, Xén. Lac. 3, 3 ; Plat. Ax. 369d ; Arstt. Nic. 1, 4, 4 ; Pol. 13, 3, 1 ; 18, 17, 7 ; p. suite, être en abondance, en parl. d’un suc, d’un liquide, Hpc. Epid. 1, 952 ; d’animaux qui pullulent, Arstt. H.A. 6, 38, 2 ||
3 en mauv. part, être insolent, DH. 11, 6 ; App. Civ. 3, 76 ; Mithr. 75 ; τινί, Plut. M. 634c, à l’égard de qqn ||
II p. suite, s’élever, d’où :
1 se soulever, déborder, en parl. de la mer, Luc. As. 34 ; d’où inonder, submerger, acc. Hld. 2, 75 ||
2 se tourner vers ou sur, s’appliquer à : τῇ ῥητορικῇ, Luc. Rh. præc. 26, à la rhétorique.
Étym. ἐπιπολή.
1. aan de oppervlakte komen:
2. over ... heen stromen, overstromen:
3. de overhand hebben:
ἐπιπολάζω, sich auf der Oberfläche befinden, obenauf schwimmen, ἀποθανοῦσαι αἱ ἐγχέλεις οὐκ ἐπιπολάζουσι Arist. H.A. 8.2, öfter ; auf der Oberfläche bleiben, Xen. Oec. 16.14 ; Ggstz von κάτω φέρεσθαι, Plut. Symp. 7.3.2 ; sich worauf befinden, Sp.; c. acc., Heliod. 2.25, 8.8. – In die Höhe, emporkommen, die Oberhand gewinnen, Oberwasser haben, Φίλιππος ἐπιπολάζει Dem. 9.25 ; Isocr. stellt gegenüber τὰς μὲν ἀτιμωθήσεσθαι, τὰς δὲ ἐπιπολάσειν τῶν Ἑλληνίδων πόλεων 5.64 und vrbdt damit κύριον γίγνεσθαι τῶν τῆς σωτηρίας 8.107 ; sich übermütig, frech erheben, Dion.Hal. 11.6 ; ὑπεροψία App. B.Civ. 3.76 ; φορτικῶς καὶ σοβαρῶς τινι Plut. Symp. 2.1.12, sich frech gegen Einen erheben ; von Sitten u. Gewohnheiten, Ansichten, Lastern, aufkommen, häufig werden, Ueberhand nehmen, ἐκ τῆς ἐπιπολαζούσης τὰ νῦν λεσχηνείας, das Modegeschwätz, Plat. Ax. 369a ; δόξαι μάλιστα ἐπιπολάζουσαι Arist. Eth. 1.4 ; κακοπραγμοσύνη, δωροδοκία, Pol. 13.3.1, 18.17.7 ; oft bei Sp.; ὕβρις ἐπιπολάζουσα Xen. Lac. 3.3 ; im Gange sein, verbreitet sein, τὰ Ἀλκαίου οὐκ ἐπεπόλαζε διὰ τὴν διάλεκτον Schol. Ar. Th. 162, vgl. Schol. Pax 725. – Auch wie versari, sich womit beschäftigen, τῇ ῥητορικῇ Luc. rhet.praec. 26. – Vom Wein, die Oberhand bekommen, berauschen, ἐπιπολάσαντος αὐτῷ τοῦ ποτοῦ Ath. X.438a. – Von Speisen, unverdaulich im Magen liegen, Galen. u. a.Sp.; vgl. Arist. Anal. post. 2.11 ; – sich herumtreiben, herumschwärmen, App. Mithrid. 75 ; – Poll. 1.97 führt auch das med. an, ἐπιπολαζόμενος, ὑπονηχόμενος.
ἐπιπολάζω
fut. σω
ἐπιπολή
- Ito come to the surface, float, Xen.
- 2to be uppermost, to be prevalent, Xen.
- 3to be forward; c. dat. pers. to behave insolently to, Luc.
- IIto be engaged upon a thing, c. dat., Luc.