ἐπισείω
ἐπισείω, to shake at
ἐπισείω, Ep. ἐπισσ- (as always in Hom.),
- shake at or against, τί τινι, esp. with the view of scaring, ὅτʼ ἂν . . Ζεὺς . . αὐτὸς ἐπισσείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσι Il. 4.167, cf. 15.230; ἐπισείουσα τὸν λόφον ἐκπλήττει με Luc. DDeor. 23[19].1, cf. 2.2, etc.; τὰ δόρατα Hdn. 2.13.4; ἐ. πόλεμον τῇ πατρίδι stir up . ., J. BJ 2.17.3; Πέρσας ἐ. hold them out as a threat, Plu. Them. 4; but ἐ. τὴν χεῖρα, in token of assent or applause, Luc. Pr.Im. 4, Bis Acc. 28; ἐπὶ δʼ ἔσεισεν κόμαν E. IT 1276 (lyr.): abs., τόσσον ἐπισσείει so she seems to threaten, of a statue, AP 9.755:— Pass., κόμαι ἐ. τοῖς κροτάφοις Lib. Decl. 12.27: metaph., τὸν ἐπισεισθέντα τῶν παθῶν σκηπτόν Ph. 1.210.
- 2 urge on, [ἵππον] S. Fr. 147; ἐ. τινὶ τὰς δρακοντώδεις κόρας set them upon one, E. Or. 255; ἐ. πόλιν σοί ib. 613; μὴ ʼπίσειέ μοι τὸν Μισγόλαν Alex. 3; hurl at, τινὶ πέτρον Parth. 14.4.
- 3 intr., assault, τοῖς τείχεσι D.S. 13.94 codd.
- 4 shake so as to touch, Callistr. Stat. 6, cf. Poll. 4.147.
ἐπι·σείω :
I tr.
1 secouer sur ou contre (pour effrayer), agiter, brandir : τὴν αἰγίδα, Il. 4, 167 ; 15, 230 ; τὰ δόρατα, Hdn 2, 13, 8, brandir l’égide, les lances ; τινί τι, Eur. Or. 255, qqe ch. contre qqn ; fig. τοὺς Πέρσας ἐπ. Plut. Them. 4, agiter comme un épouvantail le nom des Perses ||
2 soulever contre : πόλιν τινί, Eur. Or. 613, une ville contre qqn ; πόλεμον τῇ πατρίδι, Jos. B.J. 2, 17, 3, soulever une guerre contre sa patrie ||
3 en b. part, agiter en frappant : χεῖρα, Luc. Scyth. 11, etc. battre des mains, applaudir ||
II intr. se jeter sur, s’élancer contre, dat. DS. 13, 94 ||
➳ Épq. ἐπισσ. Il. l. c. ; Anth. 9, 755.
1. dreigend schudden
2. ophitsen:
ἐπισείω, (σείω), ep. ἐπισσείω, entgegenschütteln, schwingen ; Ζεὺς ἐπισσείῃσιν ἐρεμνὴν αἰγίδα πᾶσιν, gegen Alle schwinge Zeus seine Aegis, Il. 4.167, vgl. 15.230 ; μὴ ʼπίσειέ μοι τὰς αἱματωποὺς καὶ δρακοντώδεις κόμας, rege nicht gegen mich auf, Eur. Or. 249, parodiert von Alexis bei Ath. VIII.339c ; τὰ δόρατα Hdn. 2.13.8 ; τὸ ξίφος Luc. u. ä. a.Sp.; – τοὺς κρότους, in die Hände klatschen, Alciphr. 3.71 ; τὴν χεῖρα, die Hand schütteln, Luc. Scyth. 11 ; übertr., πόλεμον, Krieg erregen, Jos.; τὸν δῆμον, aufregen, Dion.Hal.; pass., ἡ αἰγὶς ἐπεσείετο Luc. Tim. 3 ; übertr., φόβον τινί, Einem Furcht einjagen, Liban.; ähnl. τοὺς Πέρσας, mit den Persern drohen, diese drohend entgegenhalten, Plut. Them. 4. – Intr., ἄχρι ἂν οἱ πολέμιοι τοῖς τείχεσιν ἐπισείωσι DS. 13.94, angreifen.
ἐπισείω : shake or brandish over or against; τινί, Il. 4.167, Il. 15.230. (Il.)
ἐπισείω
Epic ἐπισσ-
fut. σω
- 1to shake at or against, with the view of scaring, τί τινι Il., Eur.; Πέρσας ἐπ. to hold them out as a threat, Plut.; but, ἐπ. τὴν χεῖρα, in token of assent, Luc.
- 2to set upon one, c. dat., Eur.