ἐράστρια
ἐράστρια, lover
ἐράστ-ρια, ἡ, fem. of ἐραστής,
- lover, Eup. 414; ἀλλοτρίων λεχέων Perict. ap. Stob. 4.28.19, cf. Ael. NA 3.40.
ἐράστρια, ας (ἡ) amante, Eup. 414 Kock ; Périct. (Stob. Fl. 85, 19, t. 3, p. 145, l. 2) ; El. N.A. 3, 40.
Étym. ἐράω.
ἐράστρια, ἡ, fem. zu ἐραστής, die Liebende, Perict. Stob. fl. 85.19 ; Poll. 3.70 ; Ael. H.A. 3.40, 4.54.