Ἐρασῖνος

Ἐρασῖνος, ου (ὁ) [ᾰῑ] Érasinos :

1 fl. d’Argolide, Hdt. 6, 76 ; Eschl. Suppl. 1020 ; d’Attique, Str. 371 ||

2 n. d’h. Hpc. Epid. 1, p. 702.

Étym. ἐράω.

Saved