ἐράσμιος
ἐράσμιος, lovely
ἐράσμιος, ον, also η, ον Anacr. 20:—
- lovely, pleasant, Semon. 7.52; τὴν ψυχὴν ἐ. X. Smp. 8.36: Comp., Them. Or. 17.216a: Sup. -ώτατον, ψυχῆς ἦθος X. Mem. 3.10.3; τὸ ἐ. Plot. 1.3.2; beloved, desired, πόλει A. Ag. 605; ταῖς ἀγέλαισιν Mosch. 3.20; ἐ. ἄγειν τινά treat affectionately, J. AJ 19.6.1: neut.as Adv., ἐράσμιον ἀνθήσασα AP 7.219 (Pomp.Jun.).
ἐράσμιος, ος, ον :
1 aimable, gracieux, charmant, Sim. am. Iamb. fr. 7, 52 ; Xén. Conv. 8, 36 ; adv. ἐράσμιον, Anth. 7, 219, gracieusement ||
2 aimé, désiré par, dat. Eschl. Ag. 605 ; Mosch. 3, 20 ; Sup. -ώτατος, Xén. Mem. 3, 10, 3 ; Plat. Rsp. 402d, Tim. 87d ||
➳ Fém. -ία, Anacr. 18.
Étym. ἐράω.
ἐράσμιος, ον, auch dreier Endungen, ἐρασμίη πέλεια Anacr. 14.1 ; lieblich, anmutig, angenehm, von Personen und Sachen, ἥκειν ἐράσμιον πόλει, ersehnt, Aesch. Ag. 591 ; τὸ ἐρασμιώτατον τῆς ψυχῆς ἦθος Xen. Mem. 3.10.3 ; Sp., wie Plut. Pomp. 2 Luc. D.D. 30.15.
ἐράσμιος, ον
- lovely, Xen.:— beloved, desired, Aesch., Xen.: neut. as adv., Anth.