ἐρίσπορος
ἐρίσπορος, well-sown
ἐρί-σπορος, ον,
- well-sown, αἶα Opp. C. 2.119.
ἐρί·σπορος, ος, ον, aux semences fécondes, Opp. C. 2, 119.
Étym. ἐρι-, σπείρω.
ἐρίσπορος, αἶα, sehr besät, Opp. C. 2.119.