ἐρίπνα
ἐρίπνα, crag
ἐρίπνα, ion. ἐρίπνη, ης (ἡ) sommet escarpé, pic, Eur. El. 210 ; A. Rh. 2, 1247 ; Nic. Th. 22 ; fig. Eur. Ph. 1168, au pl.
Étym. ἐρείπω.
ἐρίπνα, ion. ἐρίπνη, ἡ (ἐρείπω), abgerissener, jäher Felsen, οὔρειαι, Eur. El. 210, u. so oft bei sp.D., z.B. Καυκασίων οὐρέων ἐρίπναι Ap.Rh. 2.1247, vgl. 1.581 ; Ἀθωέος Antip.Sid. 51 (VII.748); Ael. H.A. 14.16 ; übertr., jede schroffe, steile Höhe, ἐπάλξεων ἐρίπναι, schroffe Mauerzinnen, Eur. Phoen. 1168.
ἐρίπνα
- 1crag ἐρίπν]αις (supp. e Σ Snell) Pae. 5.21