ἐρητύω

ἐρητύω, Dor. ἐρᾱτύω, impf. ἐρήτυον (without augm.) Il. 18.503, Ion. -ύεσκον A.R. 1.1301, Q.S. 11.341: fut. -ύσω A.R. 1.296, (κατ-) S. Ph. 1416 (anap.): aor. 1 opt. ἐρητύσειε Il. 1.192, imper. ἐρήτυσον E. Ph. 1260, Iterat. ἐρητύσασκε Il. 2.189, 11.567, Theoc. 25.75:—Pass. (v. infr.). [ῠ before a vowel, unless it be a long syll., as ἐρητῡοντο μένοντες Il. 8.345 (exc. ἐρατύει [ῠ] S. OC 164 (lyr.)); long before σ, and in 3 pl. aor. 1 Pass. ἐρήτῡθεν.]:—

• Ep. Verb (used twice in Trag.), restrain, check, κήρυκες δʼ ἄρα λαὸν ἐρήτυον Il. 18.503; ἐρητύσασκε φάλαγγας 11.567; ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον 2.164, cf. Od. 9.493; ἐρητύσειέ τε θυμόν Il. 1.192; πολλὰ κέλευθος ἐρατύει a long road parts us, S. OC l.c. (ἐρατύοι Musgr.):—Med., ἐρητύοντό τε λαόν Il. 15.723: —Pass., παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες 8.345; ἐρητύετʼ ἐν φρεσὶ θυμός 9.462; ἐρήτυθεν (3 pl.) δὲ καθʼ ἕδρας 2.99, 211.
• • • 2 later c. gen., to keep away from, τέκνα δεινῆς ἁμίλλης E. Ph. 1260; [κύνας] ὑλαγμοῦ Theoc. 25.75; τινὰ κακότητος A.R. 1.296:—Pass., c. inf., ναυτιλίης ..ἐρητύοντο μέλεσθαι Id. 2.835.
    • 3 c. inf., prevent, ἐ. τινὰ μίμνειν Nonn. D. 14.63.

ἐρητύω, (vgl. ἐρύω, ἐρύκω), zurück-, abhalten, hemmen, hindern, κήρυκες δʼ ἄρα λαὸν ἐρήτυον Il. 18.503 ; σοῖς ἀγανοῖς ἐπέεσσιν ἐρήτυε φῶτα ἕκαστον, an der Flucht hindern, 2.164 ; vgl. Od. 9.493 ; ἐρητύσασκε Il. 11.567 ; ἠὲ χόλον παύσειεν, ἐρητύσειέ τε θυμόν, beschwichtigen, besänftigen, Il. 1.192. – Pass., οὐδέ οἱ ἀτρέμας ἧσθαι ἐρητύετʼ ἐν φρεσὶ θυμός Il. 13.280, vgl. 9.264, ich konnte es nicht übers Herz bringen ; – übh. sich zurückhalten, zurückbleiben, ἐρήτυθεν (d.i. ἐρητύθησαν) καθʼ ἕδρας Il. 2.99, 211 ; ἐρητύοντο μένοντες 8.345 ; – πολλὰ κέλευθος ἐρᾶτύει Soph. O.C. 611 im ch., d.i. viel des Weges ist dazwischen ; ἐρήτυσον τέκνα δεινῆς ἁμίλλης, halte sie vom Kampfe zurück, Eur. Phoen. 1260 ; sp.D., ἐρητύσασκε δʼ ὑλαγμοῦ (κύνας) Theocr. 25.75 ; oft Ap.Rh., μηδʼ αὐτοὶ ἐρητύεσθε κελεύθου 2.331.
Med. = act., Hom. ἐρητύοντό τε λαόν Il. 15.723.
[υ, im praes. u. impf. kurz, wird des Verses wegen in ἐρητύειν u. ἐρητύοντο lang.]

ἐρητύω

3 sing. pa. iterative ἐρητύσασκε Il. 2.189, Il. 11.567.

3 sing. aor. opt. ἐρητύσειε Il. 1.192.

3 pl. aor. pass. ἐρήτυθεν Il. 2.99, 211. (κατ-.)

• • 1

    To hold back, hold in check, check, restrain, curb: φῶτα ἕκαστον Il. 2.164, 180. Cf. Il. 1.192, Il. 2.75, 189, Il. 9.462, 635, Il. 11.567, Il. 13.280, Il. 18.503: Od. 9.493 = Od. 10.442, Od. 16.43.

    In mid.: ἐρητὑοντο λαόν Il. 15.723.

  • 2

    To get under control, bring back to discipline: κήρυκές σφεας Il. 2.97, ἐρήτυθεν καθʼ ἕδρας (settled themselves) 99, 211.

  • 3

    In mid.

  • • a

      To check oneself, come to a stand, stop: παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο Il. 8.345, Il. 15.367. Cf. Il. 15.3.

    • b

      To hold back from going, remain in a specified place: ἐρητύοντο αὖθι Od. 3.155.

ἐρητύω (ἐρύω), aor. iter. ἐρητύσασκε, opt. ἐρητύσειε, pass. aor. 3 pl. ἐρήτῡθεν: hold back, restrain, control; φάλαγγας, λᾱόν, Il. 11.567, Il. 18.503; pass. Il. 2.99, 211; met., θῦμόν, Il. 1.192, pass., Il. 9.635; mid. as dep., Il. 15.723, elsewhere subjective and not easily distinguished from the pass., Il. 9.462.

ἐρητύω,

• • • 1to keep back, restrain, check, Hom.; πολλὰ κέλευθος ἐρατύοι let a long distance bar thy approach, Soph.
    • 2c. gen. to keep away from, Eur.