ἐρίβρυχος
ἐρίβρυχος, loud-bellowing
ἐρί-βρῡχος, ον,
- loud-bellowing, λέων Q.S. 3.171; loud-braying, of the trumpet, AP 6.159 (Antip.Sid.).
ἐρί·βρυχος, ος, ον [ῡ] c. le préc. Hh. Merc. 116 ; Opp. C. 3, 129 ; Anth. 6, 159 ; Q. Sm. 3, 171.
ἐρίβρυχος, [ῡ], laut brüllend, βοῦς H.h. Merc. 116 ; κέλαδος, von der Trompete, Antip.Sid. 11 (VI.159); λέων Qu.Sm. 3.171 ; λέαιναι Opp. Cyn. 3.129.
ἐρίβρυχος
ἐρί-βρῡχος, ον
βρύχω
- loud-bellowing, Hhymn.: loud-braying, of the trumpet, Anth.