ἐτητυμία
ἐτητυμία, truth
ἐτητῠμ-ία, poet. ἐτητυμίη, ἡ,
- truth, Call. Aet. 3.1.76 [Fr. 75.76 Pf.], AP 9.771 (Jul.), Max. 462, Orph. Fr. 280.7.
*ἐτητυμία, seul. ion. ἐτητυμίη, ης (ἡ) [ῠ] vérité, Anth. 9, 771 ; Nonn. Jo. 7, 69 ; Max. π. κατ. 462.
Étym. ἐτήτυμος.
ἐτητυμία, ἡ, die Echtheit, Wahrheit, Iul. Aeg. 33 (IX.771); Nonn.
ἐτητυμία
ἐτητῠμία, ἡ,
- truth, Anth. from ἐτήτῠμος