ἐχθροδαίμων
ἐχθροδαίμων, hated of the gods
ἐχθρο-δαίμων, ον, gen. ονος,
- hated of the gods, S. OT 816.
ἐχθρο·δαίμων, ων, ον, gén. ονος, haï des dieux, d’où infortuné, Soph. O.R. 816.
Étym. ἐχθρός, δαίμων.
ἐχθροδαίμων, ονος, den Göttern verhaßt, unglückselig, Soph. O.R. 816.
ἐχθροδαίμων
- hated of the gods, Soph.