ἐχθροποιός
ἐχθροποιός, causing enmity
ἐχθρο-ποιός, όν,
- causing enmity, δαίμονες Charond. ap. Stob. 4.2.24, cf. App. BC 1.54.
ἐχθρο·ποιός, ός, όν, qui rend ennemi, App. Civ. 1, 54.
Étym. ἐχθρός, ποιέω.
ἐχθροποιός, zum Feinde machend, verfeindend ; Erkl. von ἐχθοδοπός Schol. Plat. a.a.O.; App. B.C. 1.54.