ἐχθρός
ἐχθρός, ἐχθρός, ἐχθρά, ἐχθρόν, hated, hostile, (as substantive) enemy
- hated, hateful, of persons and things, freq. from Hom. downwds. (Hom. has it only in this pass. sense); ἐ. γάρ μοι κεῖνος ὁμῶς Ἀΐδαο πύλῃσι Od. 14.156, Il. 9.312; ἐχθρὸν δέ μοί ἐστιν c. inf., ʼtis hateful to me to . ., Od. 12.452; θεοῖσιν ἐ. Hes. Th. 766, Thgn. 601, Ar. Eq. 34; ὁ θεοῖσιν ἐ. Pl.Com. 74, etc.; cf. θεοισεχθρός.
- II Act., hating, hostile, first in Hes. and Pi. (v. infr. III), τινι D. 10.11, X. Ages. 6.1, etc.: c. gen., ὕβριος ἐχθρὰν ὁδόν averse from insolence, Pi. O. 7.90: abs., ἐ. γλῶσσα A. Ch. 309 (anap.); ὀργαί Id. Eu. 937 (anap.), etc.; ἀστέρες Vett.Val. 143.5.
- III as Subst., ἐχθρός, ὁ, enemy, where the act. and pass. senses freq. coincide, Hes. Op. 342, Pi. P. 2.84, etc.; ἀνὴρ ἐ. Hdt. 1.92; ὁ Διὸς ἐ. A. Pr. 120 (anap.); ἐχθροῖς ἐχθρὰ πορσύνων Id. Ag. 1374; εἴ . . τινα ἴδοι ἐχθρὸν ἑαυτοῦ Th. 4.47; οἱ ἐμοὶ ἐ. Id. 6.89, etc.—Acc. to Ammon. Diff. p.63 V., ἐχθρός is one who has been φίλος, but is alienated; πολέμιος one who is at war; δυσμενής one who has long been alienated and refuses to be reconciled.
- IV regul. Comp. ἐχθρότερος D. Prooem. 40.3, AP 5.160 (Hedyl. or Asclep.); Sup. -ότατος Pi. N. 1.65, S. OT 1346 (lyr.), D. 19.300: but more freq. irreg. ἐχθίων, ἔχθιστος (qq.v.).
- V Adv. ἐχθρῶς, μισοῦντες Pl. Lg. 697d, etc.: Comp. -οτέρως D. 5.18: Sup. -ότατα Id. 23.149.
• Adv. ἐχθρῶς , feindselig, μισεῖν Plat. Legg. III.679d ; Xen. u. Folgde. – Komparat. ἐχθίων u. superlat. ἔχθιστος s. oben. – Die regelmäßige Form ἐχθρότερος Simonds. 58 (V.161) Antip.Thess. 49 (VII.640) u. öfter in der Anth., auch Dem. proœm. 40, der auch im
• adv. ἐχθροτέρως σχήσειν sagt, 5.18 ; ἐχθρότατος Pind. N. 1.64 (aber Ol. 8.69 ἔχθιστος); θεοῖς ἐχθρότατον βροτῶν Soph. O.R. 1346 ; Plat. epigr. 8 (VI.43), u. öfter in der Anth.
-ή, -όν
[ἔχθος.]
- 1
Hated, hateful, detested, detestable Il. 9.312, Il. 16.77: Od. 14.156, Od. 17.499.
- 2
Of things and abstractions, distasteful, disliked, loathed: δῶρά μοι Il. 9.378. Cf. Od. 21.147.
- 3
In neut. with infin. in impers. construction, to be distasteful or displeasing to do: ἐχθρόν μοί ἐστιν αὖτις εἰρημένα μυθολογεύειν Od. 12.452.
- 1
- 1 adj.
- a act., hostile τις ἐχθρᾷ λόγον φράσαις ἀνάγκᾳ O. 2.59 στάσιν ἐχθρὰν κουροτρόφον fr. 109. 4. c. gen., ἐπεὶ ὕβριος ἐχθρὰν ὁδὸν εὐθυπορεῖ (hostile to arrogance: cf. φίλον P. 3.5) O. 7.90
- b pass., hated, hateful ἐπεὶ τό γε λοιδορῆσαι θεοὺς ἐχθρὰ σοφία O. 9.38 ἐχθρὰ Φάλαριν κατέχει παντᾷ φάτις P. 1.96 καί τινα σὺν πλαγίῳ ἀνδρῶν κόρῳ στείχοντα τὸν ἐχθρότατον φᾶσέ νιν δώσειν μόρῳ (Boeckh: μόρον codd.: τῷ ἐχθροτάτῳ μόρῳ Beck) N. 1.65 ἐχθρὰ δʼ ἄρα πάρφασις ἦν καὶ πάλαι N. 8.32 ἐχθρὰν ἔριν οὐ παλίγγλωσσον Παρθ. 2. 63.
- 2 subs., foe, adversary ποτὶ δʼ ἐχθρὸν ἅτʼ ἐχθρὸς ἐὼν λύκοιο δίκαν ὑποθεύσομαι P. 2.84 κατὰ λαύρας δʼ ἐχθρῶν ἀπάοροι πτώσσοντι P. 8.86 κεῖνος αἰνεῖν καὶ τὸν ἐχθρὸν παντὶ θυμῷ σύν τε δίκᾳ καλὰ ῥέζοντʼ ἔννεπεν P. 9.95 χρὴ δὲ πᾶν ἔρδοντʼ ἀμαυρῶσαι τὸν ἐχθρόν I. 4.48 εἰ δέ τις ἀρκέων φίλοις ἔχθροῖσι τραχὺς ὑπαντιάζει Pae. 2.32 ]ς ἐχθρῶν ὁμιλήσειε[ Πα. 13b. 1.
- 3 n. pl. acc., pro adv. [ὁ δ] ἐχθρὰ νοήσαις ἤδη φθόνος οἴχεται with hostile intent Pae. 2.54
Strong 2190
1. hated, hateful (Hom.): opp. to ἀγαπητός, Ro 11:28.
2. Actively, hating, hostile: Ro 5:10, I Co 15:25, II Th 3:15; c. gen. pers. (cl.), Ja 4:4; τ. διανοίᾳ, Col 1:21; ἐ. ἄνθρωπος, Mt 13:28; as subst., ὁ ἐ., an enemy, I Co 15:26; the devil, Mt 13:39, Lk 10:19; c. gen. pers., Mt 22:44 Mk 12:36, Lk 20:43, Ac 2:35, I Co 15:25, He 1:13 10:13
(LXX); Mt 5:43, 44 10:36 13:25, Lk 1:71, 74 6:27, 35 19:27, 43, Ro 12:20, Ga 4:16, Re 11:5, 12; c. gen. rei, Ac 13:10, Phl 3:18.†
- Ihated, hateful, Hom., etc.; ἐχθρόν μοί ἐστιν, c. inf., ʼtis hateful to me to . ., Il.
- IIact. hostile, at enmity with, τινι Thuc., etc.
- IIIas Subst., ἐχθρός, ὁ, oneʼs enemy, Hes., etc.; ὁ Διὸς ἐχθρός Aesch.; οἱ ἐμοὶ ἐχθροί Thuc.
- IVthe regul. comp. and Sup. ἐχθρότερος, -τατος are rare: the irreg. ἐχθίων, ἔχθιστος being more used.
- Vadv. ἐχθρῶς, Plat., etc.; comp. ἐχθροτέρως, Dem.
-
…κίνδυνον ; κυβερνήτης. τί δὲ ὁ δίκαιος ; ἐν τίνι πράξει καὶ πρὸς τί ἔργον δυνατώτατος φίλους ὠφελεῖν καὶ ἐχθροὺς βλάπτειν ; ἐν τῷ προσπολεμεῖν καὶ ἐν τῷ συμμαχεῖν, ἔμοιγε δοκεῖ. εἶεν · μὴ κάμνουσί γε μήν ,…
Plato, Republic
-
…ἀλλʼ ἐν τοῖς ἰδίοις κινδύνοις, ὅταν ὁρῶσι τοὺς μὲν πρότερον ὄντας φίλους φεύγοντας τὴν αὑτῶν ἀπορίαν, τοὺς δʼ ἐχθροὺς μέγα φρονοῦντας ἐπὶ ταῖς δυστυχίαις ταῖς τούτων ; μόνην δʼ ἄν μοι δοκοῦμεν ταύτην τοῖς ἐνθάδε κειμένοις ἀποδοῦναι χάριν ,…
Lysias, Speeches
-
…οἱ δὲ παῖδες αὐτοῦ διὰ τήνδε τὴν πόλιν τῇ αὐτῇ εἶδον ἡμέρᾳ τήν θʼ ἑαυτῶν σωτηρίαν καὶ τὴν · τῶν ἐχθρῶν τιμωρίαν. πολλὰ μὲν ὑπῆρχε τοῖς ἡμετέροις προγόνοις μιᾷ γνώμῃ χρωμένοις περὶ τοῦ δικαίου διαμάχεσθαι · ἥ τε γὰρ ἀρχὴ…
Lysias, Speeches
-
…ἀνθρώποις, ἐπίπονον καὶ φιλόνικον καὶ φιλότιμον αὑτῷ καταστήσας τὸν βίον τοὺς μὲν ἄλλους ἀδικοῦντας ἐκόλασεν, Εὐρυσθέα δὲ καὶ ἐχθρὸν ὄντα καὶ εἰς αὐτὸν ἐξαμαρτάνοντα οὐχ οἷός τε ἦν τιμωρήσασθαι οἱ δὲ παῖδες αὐτοῦ διὰ τήνδε τὴν πόλιν τῇ αὐτῇ…
Lysias, Speeches
-
…δύναιντο τὴν πόλιν ἀπολέσαι · ἐκεῖνοι δέ, οὓς οὗτοι ἀπώλεσαν, τελευτήσαντες τὸν βίον πέρας ἔχουσι τῆς παρὰ τῶν ἐχθρῶν τιμωρίας. οὐκ οὖν δεινὸν εἰ τῶν μὲν ἀδίκως τεθνεώτων οἱ φίλοι συναπώλλυντο, αὐτοῖς δὲ τοῖς τὴν πόλιν ἀπολέσασι…
Lysias, Speeches
-
…λέγειν. καὶ μάλα, ἔφη, οὕτω συμβαίνει. ἀλλὰ μεταθώμεθα · κινδυνεύομεν γὰρ οὐκ ὀρθῶς τὸν φίλον καὶ ἐχθρὸν θέσθαι. πῶς θέμενοι, ὦ Πολέμαρχε ; τὸν δοκοῦντα χρηστόν, τοῦτον φίλον εἶναι. νῦν δὲ πῶς ,…
Plato, Republic
-
…μέν τι, ἔφη, δεῖ ἀκολουθεῖν, ὦ Σώκρατες, τοῖς ἔμπροσθεν εἰρημένοις, ἡ τοῖς φίλοις τε καὶ ἐχθροῖς ὠφελίας τε καὶ βλάβας ἀποδιδοῦσα. τὸ τοὺς φίλους ἄρα εὖ ποιεῖν καὶ τοὺς ἐχθροὺς κακῶς δικαιοσύνην λέγει ; δοκεῖ…
Plato, Republic
-
…· νῦν πρὸς τούτῳ ὧδε λέγειν, ὅτι ἔστιν δίκαιον τὸν μὲν φίλον ἀγαθὸν ὄντα εὖ ποιεῖν, τὸν δʼ ἐχθρὸν κακὸν ὄντα βλάπτειν ; πάνυ μὲν οὖν, ἔφη, οὕτως ἄν μοι δοκεῖ καλῶς λέγεσθαι. ἔστιν ἄρα ,…
Plato, Republic
-
…δοκεῖς ἐπιχειρεῖν πρᾶγμα, σαυτὸν προδοῦναι, ἐξὸν σωθῆναι, καὶ τοιαῦτα σπεύδεις περὶ σαυτὸν γενέσθαι ἅπερ ἂν καὶ οἱ ἐχθροί σου σπεύσαιέν τε καὶ ἔσπευσαν σὲ διαφθεῖραι βουλόμενοι. πρὸς δὲ τούτοις καὶ τοὺς ὑεῖς τοὺς σαυτοῦ ἔμοιγε δοκεῖς προδιδόναι…
Plato, Crito
-
…εἴτε ἄλλῳ ὁτῳοῦν, πρῶτον μὲν ἀδύνατον αὐτὸ ποιεῖν πράττειν μεθʼ αὑτοῦ διὰ τὸ στασιάζειν καὶ διαφέρεσθαι, ἔτι δʼ ἐχθρὸν εἶναι ἑαυτῷ τε καὶ τῷ ἐναντίῳ παντὶ καὶ τῷ δικαίῳ ; οὐχ οὕτως ; πάνυ γε. καὶ ἐν ἑνὶ…
Plato, Republic