ἐόλει

ἐόλει,

• caused to waver, πῦρ δέ νιν οὐκ ἐόλει (3 sg. impf.), as Böckh for αἰόλλει in Pi. P. 4.233:—Pass., ἐόλητο (3 sg. plpf.) was troubled, ἐόλητο νόον μελεδήμασι A.R. 3.471; ἐόλητο θυμὸν . . ὑποδμηθεὶς βελέεσσι Κύπριδος Mosch. 2.74; cf. ἐόληται· τετάρακται, ἐπτόηται, ὠδύνηται, Hsch. (Perh. cf. εἴλω.)

ἐόλει, nach Böckh Pind. P. 4.233 für αἰόλει, als dor. Nebenform dazu, oder nach Buttmann Lexil. II p. 79 ff. von ὀλέω, Nebenform zu εἴλω.

ἐόλει (pf. of εἴλω Schwyz.; cf. K. B. 2. 413: of εἰλέω Frisk.)

• 1troubles, causes to waver (cf. Σ Ap. Rhod. 3. 471.) πῦρ δέ νιν οὐκ ἐόλει (Boeckh: αἰόλλει codd., Σ.) P. 4.233