ἑορτάσιος
ἑορτάσιος, sollemnis
ἑορτ-άσιος [ᾰ], ον,
- perh. = Lat. sollemnis, Arch.Anz. 38/39.154 (Antioch).
ἑορτάσιος, ος, ον [ᾰ] c. le préc. Naz. Carm. 4, 26, p. 68c.
ἑορτάσιος, sollemnis