ἑορτάσιμος
ἑορτάσιμος, of or for a festival
ἑορτ-άσιμος [ᾰ], ον,
- of a festival, ἡμέρα J. AJ 11.6.13, cf. Plu. Aet.Gr. 2.270a, OGI 524.8 (Thyatira); ἐμαυτῷ οὐχ ἑορτάσιμα ὄντα though I was in no holiday mood, Luc. Sat. 11.
ἑορτάσιμος, ος, ον [ᾰ] de fête, Jos. A.J. 11, 6, 13 ; Plut. M. 270a ; τὰ ἑορτάσιμα, Luc. Sat. 11, apprêts d’une fête.
Étym. ἑορτάζω.
ἑορτάσιμος, ον, zu feiern, feierlich ; ἡμέρα Plut. qu.Rom. 25 ; οὐ πάνυ ἑορτάσιμα ὄντα ἐμοί, es sieht bei mir nicht nach Feiertagen aus, Luc. Croniac. 11.
ἑορτάσιμος, ον
- of or for a festival, Luc.