ἑορταστής
ἑορταστής, reveller
ἑορτ-αστής, οῦ, ὁ,
- reveller, Poll. 1.34, Max.Tyr. 6.8 (pl.), Procop. Aed. 1.10.
ἑορταστής, οῦ (ὁ) celui qui célèbre une fête, M. Tyr. 20, 4.
Étym. ἑορτάζω.
ἑορταστής, ὁ, der Feiernde, Poll. 2.34, Sp.