ἑλκωματικός
ἑλκωματικός, causing sores, ulcerating
ἑλκ-ωμᾰτικός, ή, όν,
- causing sores, ulcerating, Dsc. 5.91.
que produce heridas
δύναμις
del lapislázuli
ἑλκωματικός, ή, όν [ᾰ] qui engendre des ulcères, Diosc. 5, 105.
Étym. ἕλκωμα.
ἑλκωματικός, Geschwüre machend, Diosc.