ἑλκώδης

I

1 herido, lacerado, ulceroso στόματα Hp.l.c., χροὸς ἑλκώδους ἅπτεσθε χεροῖν tocad con las manos mi piel lacerada E.Hipp.1359, αἱ κνῆμαι Arist.Pr.895^a31, ὄμματα Dsc.1.72.4, ὑπερώη Aret.l.c., cf. SD 2.13.17, CA 1.8.5, S.E.M.7.179.

2 producido por úlceras ὁ μὲν ἑλκώδης πόνος dif. del dolor pruriginoso, Archig. en Gal.8.108, cf. 106.

3 de pers., fig. irritable ἑλκώδεις καὶ δύσκολοι γίνονται πρὸς τοὺς φίλους Plb.32.11.8, θυμός Plu.2.454b

• neutr. subst. τὸ ἐλκῶδες irritación Plu.2.167b.

4 que produce úlceras, acompañado de úlceras ψώρα Poll.4.194, πυρετός Gal.18(1).146, ἐξανθήσεις Gal.17(2).616, 617, διάθεσις Gal.17(2).647, πτίλωσις Heph.Astr.2.13.20, Ptol.Tetr.3.13.16, κονιορτός Lyd.Ost.1

• que produce dolor κόπος Gal.7.179, 196, 198.

II adv. -ῶς como produciendo ulceración τὸ δέρμα ... τραχύνουσιν ἑ. (οἱ ἱδρῶτες) Gal.17(2).621, cf. 620.