ἑπτάμιτος
ἑπτάμιτος, seven-stringed
ἑπτά-μῐτος, ον,
- seven-stringed, Luc. Astr. 10; κιθάρη AP 9.250 (Honest.).
ἑπτά·μιτος, ος, ον [ᾰῐ] de sept fils ou cordes, en parl. d’une lyre, Luc. Astr. 10 ; Anth. 9, 250.
Étym. ἑ. μίτος.
ἑπτάμιτος, κιθάρα, siebenfädig, -saitig, Onest. 6 (IX.250); λύρα, Luc. astrol. 10.
ἑπτάμιτος
ἑπτά-μῐτος, ον
- seven-stringed, Luc., Anth.