ἑπτάκτυπος
ἑπτάκτυπος, seven-toned
ἑπτά-κτῠπος, ον,
- seven-toned, φόρμιγξ Pi. P. 2.70.
ἑπτά·κτυπος, ος, ον [ῠ] à sept sons ou cordes, Pd. P. 2, 70.
Étym. ἑ. κτύπος.
ἑπτάκτυπος, φόρμιγξ, siebentönig, d.i. siebensaitig, Pind. P. 2.70.
ἑπτάκτῠπος, -ον (cf. Bacch. ἑπτάτονος.)
- 1seven toned χάριν ἑπτακτύπου φόρμιγγος P. 2.70