ἑπτάμηνος
ἑπτάμηνος, born in the seventh month
ἑπτά-μηνος, ον, παιδίον, βρέφος, τέκνον,
- a seven months’ child, Hp. Septim. passim; τίκτειν τινὰ ἑπτάμηνον, τίκτειν ἑπτάμηνα [τέκνα], Hdt. 6.69, cf. Arist. HA 584a36.
- II ἑπτάμηνος, ἡ, a space of seven months, Placit. 5.18.1, cf. IG 12(1).53 (Rhodes).
ἑπτά·μηνος, ος, ον [ᾰ] de sept mois, Hdt. 6, 69 ; Hpc. 254, 24 ; Arstt. H.A. 7, 4, 9 ; subst. ἡ ἑπτάμηνος, Plut. M. 907b, durée ou période de sept mois.
Étym. ἑ. μήν.
ἑπτάμηνος, siebenmonatlich, sieben Monate alt, τέκνον, ein Siebenmonatskind, Her. 6.69 ; Arist. H.A. 7.4 ; ἡ ἑπτάμηνος, Zeit von sieben Monaten, Plut. plac.phil. 5.18.
ἑπτάμηνος
ἑπτά-μηνος, ον
μήν
- born in the seventh month, Hdt.