ἑπταμερής
ἑπταμερής, having seven parts
ἑπτα-μερής, ές,
- having seven parts, ψυχῆς τὸ ἄλογον ἑ. Ph. 1.45, cf. Procl. in Ti. 2.209D.
ἑπτα·μερής, ής, ές [ᾰ] consistant en sept parties, Phil. 1, 45 ; Procl. Plat. Tim. 204.
Étym. ἑ. μέρος.