ἑστιατόριον

ἑστιᾱτ-όριον, later -ειον, τό,

• = ἑστιατήριον, IG ΙΙ(2).144A 68 (Delos, iv B. C.), Theopomp.Hist. 32, Bull.Soc.Alex. 5.126 (iii B. C.), Sammelb. 6596 (ii B. C.), D.H. 2.23, SIG 1109.141 (Athens, ii A. D., -είου): Ion. ἱστιητόριον Hdt. 4.35: Rhod. ἱστιατόριον IG 12(1).677 (iii B. C.).