ἑστίαμα
ἑστίαμα, an entertainment, banquet
ἑστί-ᾱμα, ατος, τό, (ἑστιάω)
- banquet, τὰ Ταντάλου θεοῖσιν ἑ. E. IT 387: metaph., ἐμπιπλὰς ὀργὴν κακῶν ἑστιαμάτων Pl. Lg. 935a.
ἑστίαμα, ατος (τὸ) [ᾱμ]
1 banquet, festin, Eur. I.T. 387 ||
2 fig. aliment, nourriture, Plat. Leg. 935a.
Étym. ἑστιάω.
ἑστίαμα, [ιᾱ], τό, Schmaus, τὰ Ταντάλου θεοῖς ἑστιάματα, der vom Tantalus den Göttern gegebene Schmaus, Eur. I.T. 387 ; Speise, Nahrung, auch übertr., ἐμπιπλὰς ὀργὴν κακῶν ἑστιαμάτων Plat. Legg. XI.935a.
ἑστίαμα
ἑστίᾱμα, ατος, τό,
ἑστιάω
- an entertainment, banquet, Eur.