ἔδεθλον
ἔδεθλον, a seat, abode
ἔδεθλον, τό,
- = ἔδαφος, Antim. 28, Call. Ap. 73, Lyc. 987, A.R. 4.331; τὰ χρυσόπαστα δʼ ἔδεθλα should be read (with Auratus) in A. Ag. 776 for ἐσθλά.
- II precinct, shrine, SIG 364.21 (Ephesus, iii B. C.); τόδε νάσω ἔ. Epigr.Gr. 978.9 (Philae).
1 morada, sede
χρυσόπαστα ... ἔδεθλα
ἱερὸν ἔ.
recinto sagrado
• templo, santuario
2 tierra, lugar
ἀφνειὸν ἔδεθλον
•De *sed- c. suf. -εθλον y disim. de aspiración.
ἔδεθλον, ου (τὸ) fondement, particul. fondement d’un temple, d’où temple, Eschl. Ag. 776 (conj. p. ἐσθλά) ; A. Rh. 4, 331, etc.
Étym. v. *ἕζω, avec suff. -εθλο-.
ἔδεθλον, τό, Grund, Grundlage, bes. Tempel ; Δήμητρος Antimach. 17 ; Paus. 8.25.4 ; Ap.Rh. 4.330.
ἔδεθλον, ου, τό,
ἕδος
- a seat, abode, Aesch.