ἔκρυθμος
ἔκρυθμος, out of tune
ἔκρυθμος, ον,
- out of tune, S.E. M. 11.186, Philostr. VA 8.7.
- II of the pulse, irregular, Gal. 8.516.
1 del pulso irregular
σφυγμός
2 mús. arrítmico subst. neutr. plu. los elementos arrítmicos
ἡ μουσικὴ ἐπιστήμη τίς ἐστιν ... ἐνρύθμων τε καὶ ἐκρύθμων
• fuera de compás
ἁρμονίᾳ κολακευτικῇ ἄχθομαι, δοκεῖ γάρ μοι τῶν ἐκρύθμων τε καὶ οὐκ εὐφθόγγων εἶναι
ἔκ·ρυθμος, ος, ον, sans rythme, sans harmonie, Sext. 756, 3 Bkk. ; Philstr. 352 ; en parl. du pouls, irrégulier, Gal. 2, 258e.
Étym. ἐκ, ῥυθμός.
ἔκρυθμος, außer dem Takt, unrhythmisch ; καὶ οὐκ εὔφθογγος Philostr.; Ggstz ἔνρυθμος, Sext.Emp. adv.Math. 6.38.