ἡμίεκτον
ἡμίεκτον, a half-ἑκτεύς, half of a sixth of a medimnus
ἡμί-εκτον, τό,
- half-ἑκτεύς, D. 34.37, Thphr. HP 2.6.2, IG 3.98, etc.; a vessel containing thus much, Hp. Steril. 230 (-εκτέον ap. Erot.).
- II ἡ. χρυσοῦ, = 8 obols, Crates Com. 20, cf. SIG 45.26 (Halic., v B.C.), IG 1(2).310.118 (cf. p.303).
ἡμί·εκτον, ου (τὸ)
1 c. le préc. Dém. 918, 11 ; Th. H.P. 2, 6, 2 ; Plut. Syll. 13 ||
2 somme de huit oboles, Cratès com. (Poll. 9, 62); CIA. 3, 98 (époque impériale); v. Meisterh. p. 100, 17.
Étym. ἡμι-, ἕκτος.
ἡμίεκτον, τό, ein halber ἑκτεύς ; Dem. 34.37 ; Plut. Sull. 13 ; Theophr. u. Sp. Nach Poll. 9.62 = 8 Obolen.
ἡμίεκτον
ἡμί-εκτον, ου, τό,
- a half-ἑκτεύς, i. e. 1/12 of a medimnus, Dem.