ἡγεμόνη
ἡγεμόνη, queen
ἡγεμόν-η, Dor. ἁγ- JHS 3.353 (Aetol.), fem. of ἡγεμών:—
- queen, epith. of Artemis, Call. Dian. 227, Ant.Lib. 4.5; Ἄρτεμις Ὀρθωσία ‘H. IG 2.1663c; of Aphrodite, Hsch.; at Athens, one of the Charites, Paus. 9.35.2; flagship, Hsch.
ἡγεμόνη, ης (ἡ) c. ἡγεμόνεια, ép. d’Artémis, Call. Dian. 227 ; Paus. 9, 35, 2.
Étym. ἡγεμών.
ἡγεμόνη, ἡ, fem. zu ἡγεμών, Anführerin, Gebieterin, Beiname mehrerer Göttinnen, bes. der Artemis, Callim. Dian. 227 ; Paus. 3.14.6, vgl. 9.35.2 ; a.Sp. Vgl. auch ἡγεμόνεια.
aquí, Hécate, noble por nacimiento, portadora de antorcha, reina