Ἡγήσανδρος

Ἡγήσανδρος, Hegesander

Ἡγήσ·ανδρος, ου (ὁ) Hègèsandros, h. Thc. 4, 132 ; 7, 19 ||

➳ Dor. Ἀγήσανδρος [ᾱγ] Thc. 8, 91.

Étym. ἡγέομαι, ἀνήρ.

Menu