ἠγαλέος
ἠγαλέος, broken in pieces
ἠγᾰλέος, α, ον, (ἄγνυμι)
- broken in pieces, Call. Fr.anon. 91.
ἠγαλέος, α, ον [ᾰλ] brisé, Poèt. (EM. 418, 1).
Étym. ἄγνυμι.
ἠγαλέος, zerbrochen, p. im EM. 418.1.