ἱερόχθων
ἱερόχθων, of hallowed soil
ἱερό-χθων, poet. ἱρ-, ὁ, ἡ, gen. ονος,
- of hallowed soil, βῶλος IG 14.1389ii27.
ἱερό·χθων, ων, ον, gén. ονος, qui appartient à une terre sacrée, Anth. App. 5, 27.
Étym. ἱ. χθών.
ἱερόχθων, ονος, βῶλος, eine Scholle von heiliger Erde, Herod.Attic. in der Anth. (APP 50.27).
ἱερόχθων
- of hallowed soil, Anth.