ἱπποκορυστής
ἱπποκορυστής, marshaler, arranger of chariots
ἱππο-κορυστής, οῦ, ὁ,
- marshaller, arranger of chariots, ἀνέρες ἱπποκορυσταί Il. 2.1, 24.677; epith. of the Paeonians, 16.287, 21.205.
ἱππο·κορυστής, οῦ (ὁ) guerrier couvert d’un casque qui combat à cheval ou du haut d’un char, Il. 2, 1 ; 24, 677 ; particul. ép. des Péoniens, Il. 16, 287 ; 21, 205.
Étym. ἵ. κορύσσω.
ἱπποκορυστής, ὁ, mit Kampfrossen gerüstet (vgl. χαλκοκορυστής); ἀνέρες, reisige Krieger, Il. 2.1, 24.677 ; so heißen bes. die Päonier, 16.287, 21.205 ; auch Apollo, ep. (IX.525.10). Im Hesych. auch ἱπποκόρυστος geschrieben.
ἱπποκορυστής
[ἵππος + κορυστής. Cf. χαλκοκορυστής.]
Marshaller of chariots.
In pl., epithet of heroes and peoples Il. 2.1=Il. 24.677, Il. 10.431, Il. 16.287, Il. 21.205.
ἱπποκορυστής (κορύσσω): chariotequipped, chariot-fighter, epith. of the Maeonians and Paeonians, and of individual heroes, Il. 2.1, Il. 24.677.
ἱπποκορυστής
ἱππο-κορυστής, οῦ,
κορύσσω
- equipt or furnished with horses, Il.